معرفی دستگاه هایفو دابلو

هایفو دابلو دستگاهی برای لیفت غیرتهاجمی صورت و کشیدن پوست صورت و لیفت ابرو است که در آن از انرژی اولتراسوند برای لیفت پوست شل و افتاده استفاده می‌شود.درمان بدون درد و پس از آن نیاز به مراقبت و استراحت کردن نیست. دستگاه انرژی متمرکز و با شدت بالای اولتراسوند را گسیل می‌کند و بدون برش یا آسیب زدن به سطح پوست به ساختارهای عمقی انتقال می‌دهد. به این ترتیب فرایند کلاژن‌سازی طبیعی در بدن القاء می‌شود. در نتیجه پوست به مرور سفت و کشیده می‌شود و جوانی و شادابی دوران جوانی را بازمی‌یابد.
 هایفو دابلو برای درمان شل شدن و افتادگی پوست به کار برده می‌شود. این دستگاه فوق‌العاده برای لیفت ابرو کاملاً ایمن است، با بالا بردن ابروهای افتاده حالت عبوس و خسته را از چهره می‌زداید و شادابی و زیبایی را به چهره برمی‌گرداند. یک پنجم بیماران بلافاصله پس از درمان متوجه بهبود به دست آمده می‌شوند. نتایج ظرف سه هفته بهتر می‌شود. اما این پایان راه نیست، نتایج پس از سه ماه کلاژن‌سازی باز هم بهبود می‌یابد و پس از شش ماه کاملاً چشمگیر خواهد شد.
آیا هایفو را می‌توان جایگزین لیفت کشیدگی (لیفتینگ) صورت و جوانسازی محسوب کرد؟

افتادگی و شل شدن بافت‌های پیوندی یکی از نتایج بالا رفتن سن و گذر زمان است.

این دستگاه بافت‌های پیوندی شل  شده را سفت می‌کند و باعث بالا رفتن و کشیده و محکم شدن ناحیه‌های شل و افتاده می‌شود. لایه بافتی تحت درمان همان بافتی است که جراح زیبایی آن را در جراحی لیفت صورت یا لیفت ابرو و پیشانی می‌کشد و جابجا می‌کند. بنابراین هایفو تراپی جایگزینی مناسب برای جراحی، به ویژه برای افرادی است که آمادگی انجام جراحی ندارند یا می‌خواهند نتایج جراحی زیبا را بهبود دهند.

هایفوتراپی (هایفو) چیست؟

در هایفوتراپی از انرژی مافوق صوت (اولتراسوند) برای نفوذ عمقی در زیر لایه پوست و چربی صورت استفاده می‌شود تا بافت پیوندی به شیوه‌ای ملایم و موثر هدف قرار داده شود. انرژی تولید شده پوست ناحیه مورد نظر را به صورت کنترل شده و در حد پایین گرم می‌کند. این حرارت سلول‌ها را به تولید کلاژن تحریک می‌کند و باعث جوانسازی بافت می‌شود. پوست بالغ پس از فقط یک جلسه هایفوتراپی دوباره مانند زمان جوانی شروع به فعالیت می‌کند.

الف- اثر انی بلافاصله بعد از انجام ان بصورت لیفت یا کشیدگی صورت دیده میشود 

ب- بعد از سپری شدن چند ماه از درمان به علت کلاژن سازی تدریجی  پوست  سفت‌تر  می‌شود. چشم‌ها جوان‌تر و بازتر به نظر می‌رسد، ابروها بالاتر می‌رود، چین و چروک‌ها و خطوط روی صورت صاف کمتر و پوست به دلیل بازیابی خاصیت ارتجاعی نرم‌تر و منعطف‌تر می‌شود.

ناحیه‌های قابل درمان با هایفوتراپی

متداول‌ترین ناحیه‌های قابل درمان به روش هایفوتراپی عبارت است از:
ابرو و پیشانی
چانه
گردن
گونه
بخش پایین صورت(فک)
خط فک و غبغب


هایفو پوست صورت جایگزین جراحی نیست و برای افرادی مناسب است که می‌خواهند لیفت گردن و صورت انجام دهند، اما برای جراحی آماده نیستند یا تمایلی به انجام جراحی ندارند.هایفو روشی غیرجراحی برای لیفت است که می‌توان آن را همزمان با دیگر درمان‌های غیرجراحی ضدپیری انجام داد تا بهترین نتیجه ممکن حاصل شود.
عمق‌های مختلف نفوذ


عمق ۱٫۵ میلی‌متر: درمان در این سطح به منظور روشن کردن پیگمانتاسیون (تجمع رنگدانه‌ها) و روشن کردن پوست انجام می‌شود. میزان ملانین پس از چهار جلسه درمان‌ هفتگی هایفو در عمق ۱٫۵ میلی‌متر کاهش محسوسی می‌یابد.
عمق ۳ میلی‌متر: گرم کردن بافت در عمق ۳ میلی‌متر عموماً به منظور کشیدن و سفت کردن پوست انجام می‌شود. هایفو در این عمق ناحیه‌ای را هدف قرار می‌دهد که کلاژن ساختاری در آنجا قرار دارد و تولید کلاژن را با تحویل انرژی دقیق تحریک می‌کند.
عمق ۴٫۵ میلی‌متر: در این عمق اثر لیفتینگ به دست می‌آید. سیستم آپونوروز عضلانی سطحی (SMAS) معمولاً در این عمق قرار دارد. لایه SMAS لایه‌ای است که جراح آن را در عمل لیفت محکم می‌کند. بنابراین بیمار در اثر تحریک و کشیدن لایه SMAS در عمق ۴٫۵ میلی‌متری از همان نتایج لیفتینگ برخوردار می‌شود.

دستگاه هایفو کره ای

HIFU، موج اولتراسوندی با شدت بالاتر از 5 Watt/cm² میباشد که توانایی رخنه کردن به عمق دلخواه در بدن و متمرکز شدن در آن بخش، بدون آسیب به بافت‌های موجود درراه را دارد. از این ویژگی، جهت راه‌یابی به لایه SMAS، در دستگاه‌های لیفتینگ به‌کارگیری می شود.

مکانیسم یا سازوکار عمل دستگاه هایفو دابلو

✅تحریک فیبروبلاستها به ساخت کلاژن در درم رتیکولر

✅ به راه‌اندازی فرآیند Collagen Remodeling در درم

✅ ساختن Thermal Coagulation Zone در لایه SMAS←کاهش مساحت فوری و همیشگی این لایه

✅ افزایش دما تا نزدیک 70-65 درجه در اطراف Thermal Coagulation Zone ها و به راه افتادن فرآیند ساخت و Remodeling کلاژن در لایه SMAS ←افزایش الاستیسیته این لایه

تئوری درمان هایفو دابلو HIFU :

HIFU (سونوگرافی با شدت شدید) انرژی در لایه SMAS 3 تا 4.5 میلیمتر پایینتر از سطح پوست متمرکز میشود تا یک منطقه انعقادی حرارتی کوچکتر از 1 میلیمتر تولید کند. در این منطقه یک واکنش حرارتی بالا در دمای 60 درجه سانتیگراد یا بالاتر اتفاق می افتد که موجب انقباض لایه SMAS و بازسازی کالج برای کشیدن و بلند کردن پوست می شود.

کاربرد دستگاه هایفو دابلو

✅جوانسازی

✅افزایش قوام و پایداری و الاستیسیته پوست

✅لیفتینگ صورت یا چهره و گردن

✅از میان بردن چین‌وچروک ریز همانند چروک‌های ظریف پیرامون چشم‌ها

✅کاهش گودی خطوط نازولبیال

✅بالا کشیدن ابروها

✅ سونوگرافی پوست

برتری‌های استفاده دستگاه هایفو دابلو

✅لیفتینگ بسیار قوی تنها با یک جلسه

✅توانایی انجام لیفتینگ و جوان‌سازی، تنها در یک جلسه درمانی

✅عدم آسیب بافت‌های محیطی

✅عدم ایجاد آسیب در اپیدرم یا پوش بافت

✅مجهز به پروب تصویربرداری بسیار دقیق و ازاین‌رو توانایی ساختن تصاویر ریزبین از بافت هدف، پیش و هنگام درمان

✅عدم نیاز به استراحت و مراقبت‌های ویژه پیش و پس از انجام فرآیند

✅ وابسته نبودن به تیپ‌های پوستی

✅وابسته نبودن به فصل

✅دارای تأییدیه‌های معتبر جهان مانند ISO, CE, KFDA

✅ زمان ماندگاری لیفتینگ با این روش چه اندازه است؟

از آنجائی که ایجاد اسکار، عملی غیرقابل‌بازگشت است، لیفتینگ با این روش، بازگشت ندارد، ولی پیشروی روند پیری امری پیشگیری ناپذیر است، ازاین‌رو احتمال نیاز به تکرار فرآیند با توجه به شرایط زندگی بیمار، وجود دارد.

✅ آیا فرآیند هایفوتراپی دردناک است؟

خیر. با آگاهی به کم بودن شمار پایانه‌های عصبی در لایه SMAS، انجام این فرآیند با کمترین میزان درد همراه بوده، اگرچه می‌توان گفت که بدون درد است.

✅ تیمارهای پس از دابلوتراپی چیست؟

شستشو با آب سرد و به‌کارگیری از مرطوب‌کننده و ضد آفتاب، تنها مراقبت موردنیاز پس از دابلوتراپی است.

✅ چه زمان پس از دابلوتراپی می‌توان آرایش کرد؟

بی‌درنگ پس از شستشوی چهره پس از دابلوتراپی، می‌توان از مواد آرایشی استفاده کرد.

✅ آیا پس از دابلوتراپی تورم و اریتم در نواحی درمان درست می‌شود؟

خیر. با آگاهی به نبود ایجاد آسیب در بافت‌های غیر هدف، تورم و اریتم پس از دابلوتراپی درست نمی‌شود.

✅ لیفت با هایفو تهاجمی ست یا نه ؟

✅ چند جلسه هایفو لازم است؟

✅ مناطق ممنوع هم دارد؟

✅ نتیجه از کی قابل رویت است ؟

✅ هرجلسه چقدر زمان می برد ؟

✅ هر بیمار چقدر هزینه دارد؟

✅ ماندگاری نتایج تا چند وقت بعد از درمان است ؟

✅ فاصله بین جلسات هایفو چقدر باید باشد ؟

قوانین انتشار برنامه در گوگل پلی

انتشار برنامه در گوگل پلی یکی از مهم ترین اموری است که هر برنامه نویس بعد از طراحی و ساخت اپلیکیشن باید به آن بپردازند. اگر می خواهید برنامه ی شما جذابیت و محبوبیت خاص خودش را پیدا کند باید برنامه ی خود را در بزرگ ترین پلی استور جهانی به اشتراک بگذارید.

این موضوع برای اپلیکیشن هایی که در سطح جهانی ساخته شده اند اهمیت بیشتری دارد چون بهترین روش برای نشان داده شدن برنامه به دنیا می باشد.

روش های انتشار برنامه در گوگل پلی چیست؟

راه های انتشار برنامه در گوگل پلی متفاوت می باشد اما فرق آن ها در داشتن اکانت دولوپری گوگل یا نداشتن آن می باشد.

اولین چیزی که برای انتشار برنامه نیاز می باشد، داشتن حساب دولوپری گوگل است. داشتن و ساخت این حساب برای ما که در کشور ایران هستیم و تحریم می باشیم کار بسیار سختی می باشد. شما باید خود را به جای یک فرد دیگر در یک کشور دیگر نشان دهید تا بتوانید اکانت گوگل پلی را خریداری کنید.

برای این کار باید حساب ارزی داشته باشید و همچنین حتما با وی پی اس وارد شوید. اما تیم تیکو راه را برای شما ساده کرده است. کافیست با شماره ی زیر تماس بگیرید

بعد از اینکه حساب گوگل پلی را ساختید می توانید برنامه ی خود را داخل آن منتشر کنید. اگر این کار را بلد نیستید می توانید از ما کمک بگیرید.

برای انتشار اپلیکیشن در گوگل پلی باید یک سری موارد را به صورتی که در قوانین انتشار برنامه در گوگل پلی هست آماده کرده و در داخل اکانت گوگل پلی آن را آپلود نمایید.

موارد مورد نیاز برای انتشار برنامه در پلی استور:

• اسکرین شات از تصاویر هر صفحه ی برنامه (حداکثر 8 تصویر)
• فایل apk برنامه
• نام کامل برنامه
• توضیحات کوتاه برنامه ( حداکثر 80 کاراکتر)
• توضیحات بلند برنامه ( حداکثر 4000 کاراکتر)
• آدرس سایت
• آدرس ایمیل
• بنر کلی از صفحات برنامه ( ابعاد 500* 1024)
• آیکون برنامه ( 512* 512)

اگر می خواهید برنامه را به دو زبان منتشر کنید باید از همان ابتدا زبان دیگر را هم بارگزاری کنید.

وقتی این موارد را آماده کردید می توانید اقدام به انتشار کنید. مراحل انتشار 5 مرحله است. هر مرحله به مرحله ی قبل وابسته می باشد. یعنی باید ابتدا مرحله ی 1 را کامل کنید و بعد از آن وارد مرحله ی 2 شوید. فراموش نکنید که حتما باید از یک لینک اختصاصی برای خود استفاده کنید.

وقتی همه ی مراحل را طی کردید، در نهایت برنامه به حالت pending در می آید. در این حالت باید منتظر بمانید ببینید که ربات های گوگل برنامه ی شما را رد می کنند یا آن را تایید می کنند. معمولا بین 24 تا 48 ساعت زمان می برد تا برنامه ی شما مورد تایید گوگل قرار بگیرد. در نهایت برای شما جیمیل می آید. از داخل اکانت خود می توانید لینک برنامه را ببینید.

برای هر بار آپدیت هم فقط کافیست فایل apk را آپلود کنید. اگر هم عکس و نوشته و فیلم است، در محل مناسب آن، آپلود نمایید.

روش دیگر انتشار هم انتشار برنامه داخل اکانت تیکو می باشد. برای این کار کافیست موارد مورد نیاز را به ما بدهید تا برای شما به راحتی منتشر کنیم. این روش از روش قبلی کم هزینه تر می باشد چون نیازی به هزینه برای انتشار برنامه و وی پی اس نمی باشد. توجه داشته باشید که این هزینه ها طبق قیمت دلار محاسبه می گردد.

ونتیلاتور چیست

تهویه ی مکانیکی چیست؟   

تهویه های مکانیکی وسایلی هستند که برای تنفس بیماران  استفاده می شوند.

این وسیله معمولا در قسمت ICU  بیمارستانهاکاربرد دارد. احتمالا تا کنون لوله های پلاستیکی ای که درون دهان یا بینی بیمار قرار می دهند را دیده باشید. این لوله ها این امکان را دارد که به یک دستگاه تنفسی وصل شود. این ماشین تنفسی ونتیلاتور نامیده می شود.

تاریخچهٔ کاربرد ونتیلاتور

تاریخچهٔ تنفس مصنوعی به حدود ۸۷۰ سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. در سال ۱۵۳۰ پاراسلسوسِ سوئیسی، با به کاربردن دَم آهنگری و گذاشتن آن در دهان بیمار و دمیدن آن، به ریه‌ها هوا رساند. فارست برد آمریکایی نخستین دستگاه تنفس مصنوعی مدرن بنام Bird Mark 7 را در دوران جنگ جهانی دوم ابداع کرد. در ایران کاربرد ونتیلاتور پیشینه‌ای بیش از ۵۰سال دارد. از نخستین دستگاه‌ها دستگاهی بود که ساخت شرکت بِنِت است. امروزه پیشرفته‌ترین مدل این سازو کارها در بیمارستان‌های ایران به کار می‌رود .

اصطلاحات پرکاربرد در زمینه ونتیلاتورها

آشنایی با اصطلاحات بکاربرده شده در زمینه ونتیلاتورها لازمه شناخت این دستگاه می باشد که در ادامه این اصطلاحات پرکاربرد آورده شده است:

نرخ تنفس

نرخ تنفس (Rate of Breaths) تعداد تنفس در دقیقه می باشد که بصورت طبیعی برای بزرگسالان بین 12 تا 16 تنفس در دقیقه و برای نوزادان این نرخ بیشتر است.

حجم تنفس

حجم تنفس (Volume of Breaths) که بصورت رایج با واحد میلی لیتر (ml) اندازه گیری می شود و به آن حجم جاری ( Tidal Volume) نیز گفته می شود، حجمی از هواست که در طول یک دم وارد ریه ها می شود. این حجم در حالت طبیعی برای بزرگسالان حدود 500 میلی لیتر می باشد.

ونتیلاتور چیست و چگونه کار می کند؟

ونتیلاتور مکانیکی دستگاهی است که برای پشتیبانی از بیماران دارای شرایط شدید تنفسی که بر ریه ها اثر می گذارد ، از جمله ذات الریه استفاده می شود.

قبل از اینکه بیمار روی ونتیلاتور قرار گیرد ، غالباً متخصصان بیهوشی روشی به نام لوله گذاری انجام می دهند. بعد از آرام شدن بیمار و شل شدن عضلات ، لوله ای از طریق دهان و داخل قسمت بادی قرار می گیرد.

سپس لوله تنفس به ونتیلاتور متصل می شود و کادر پزشکی می توانند میزان فشار هوا و اکسیژن را به ریه ها تنظیم کرده و ترکیب اکسیژن را تنظیم کنند.

چه موقع بیمار روی ونتیلاتور می رود؟

قبل از تصمیم گیری برای قرار دادن بیمار بر روی دستگاه ونتیلاتور ، پزشکان به دنبال علائم "نارسایی تنفسی" هستند.

- میزان تنفس افزایش می یابد ، آنها پریشان به نظر می رسند ، CO2 در خون بالا می رود.

- سرعت تنفس طبیعی در حدود 15 تنفس در دقیقه است ، اگر این سرعت در هر دقیقه به 28 بار برسد ، این یک سیگنال است که ممکن است دستگاه ونتیلاتور لازم داشته باشد.

ریسک های ونتیلاتور چه هستند؟

برخی از ریسکهای ونتیلاتور مربوط به زمانی است که لوله های ونتیلاتور در دهان یا بینی بیمار قرار می گیرد این فرایند لوله گذاری نامیده می شود.

درطی ان دندانها ممکن است صدمه ببیندوخون ریزی وعفونت هم ممکن است پیش بیاید ولی صدمه دیدن دیگر ساختمان ها بسیار بعید است.

برخی افراد نمی توانند باور کنند  که برای تمام طول عمرشان به این دستگاه(ونتیلاتور) نیازمند هستند و بدن انها توانایی ادامه حیات بدون وجود ونتیلاتور را ندارد. این مسئله برای بیمار و خانواده ی او بسیار سخت و دردآور است. در این گونه موارد گفتگو با پزشک معالج وتصمیم گیری در مورد نحوه ی استفاده از ونتیلاتور بسیار حائز اهمیت است و نتیجه ی بهتری را برای بیمارو سالمند به همراه خواهد داشت.

تقسیم بندی ونتیلاتورها به دو صورت انجام می گیرد ؛

اول از جهت چگونگی طراحی ونتیلاتور برای مکانیزم تهویه ، به این معنی که دستگاه دارای چه مُد تهویه ای است و این که این حالات بر چه اساسی تقسیم بندی می شود.
در تقسیم بندی حالات تهویه هوایی می توان گفت دسته ای از آنها کلاسیک هستند که تمامی ونتیلاتورها دارا هستند (مثل SIMV) و دسته دیگر حالت هایی که مخصوص خود کمپانی سازنده ونتیلاتور است.
نوع دوم تقسیم بندی از این جهت است که ونتیلاتور بیمار را در چه محدوده سنی حمایت می کند. این بسیار مهم است که محدوده کاری ونتیلاتور از جهت سن بیمار مشخص باشد. حتی کسی که درخواست ونتیلاتور می کند ، باید دقیقاً مشخص کند که ونتیلاتور را برای چه منظوری می خواهد استفاده کند.

قدرت انطباق ریه و مقاومت راه هوایی

میزان سهولت ریه به کشش برای افزایش حجم و دریافت حجم هوای تنفسی لازم و همینطور مقاومت راه هوایی میزان مقاومتی است که هوا هنگام عبور از راه های هوایی با آن مواجه می شود.

کاپنوگراف

کاپنوگراف (به انگلیسی: Capnograph) وسیله‌ای است که جهت پایش و اندازه‌گیری لحظه‌ای میزان دی‌اکسیدکربن انتهای بازدم (ETCO2) بیمار به‌کار می‌رود.

• این وسیله در بخش مراقبت‌های ویژه مورد استفاده قرار می‌گیرد ولی کاربرد اصلی این وسیله در اتاق عمل می‌باشد. در طول بیهوشی بیمار، این دستگاه اطلاعاتی از جمله شرایط تنفسی بیمار، قطع شدن مسیر تهویه و نشت هوای دمی، را در اختیار تیم جراحی قرار می‌دهد.
• این دستگاه به وسیله پرتوهای فروسرخ قرمز غلظت گاز دی‌اکسیدکربن را اندازه‌گیری می‌کند. میزان جذب پرتوهای فروسرخ به تعداد مولکول‌های دی‌اکسیدکربن موجود در هوای بازدمی بستگی دارد.

کاپنوگرافی چیست؟

وقتی حادثه ای برای شما رخ می دهد و شما راهی بیمارستان می شوید، پزشک معالجتان با توجه به معاینه های انجام شده و تشخیص خود روش های مختلفی را برای درمان شما در نظر می گیرد. کاپنوگرافی یکی از ساده ترین بررسی ها و در عین حال امری بسیار مهم و حیاتی است که به وسیله دستگاف کاپنوگراف اطلاعاتی را در اختیار پزشک قرار می دهد.

کاپنوگرافی یک روش مانیتورینگ بیهوشی است که با استفاده از آن فشار نسبی کربن دی‌اکسید در هوای بازدمی بیمار سنجیده می‌شود. بیشترین توسعه و اصلی‌ترین کاربرد این وسیله در هنگام بیهوشی و مراقبت‌های ویژه پزشکی می‌باشد.

عمل های جراحی از جمله پرکاربرد ترین روش ها در درمان اغلب بیماری ها و اختلالات به شمار می آیند. اما نکته ای که در اینجا مورد توجه قرار دارد این است که بیماران در حین عمل جراحی باید بیهوش باشند. در هنگام بیهوشی کنترل سطح هوشیاری و همچنین تنفس بیمار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. کنترل سطح اکسیژن مورد استفاده بدن در زمان بیهوشی به وسیله کاپنومتری مشخص می شود.
این وسیله میزان کربن دی‌اکسید در هوای بازدمی را به شکل یک نمودار برحسب میلیمتر جیوه و زمان نشان می‌دهد یا به شکل کمتر مرسوم آن میزان حجم هوای بازدمی را نمایش می‌دهد. همچنین با استفاده از این وسیله می‌توان میزان کربن دی‌اکسید در هوای دمی وقتی از سیستم تنفس مجدد در هنگام بیهوشی استفاده می‌شود را تشخیص داد.
کاپنوگرام به صورت مستقیم فشار نسبی کربن دی‌اکسید هوای دمی و هوای بازدمی بوده و به صورت غیرمستقیم بیان کننده فشار نسبی کربن دی‌اکسید در خون شریانی است. در افراد سالم و در شرایط نرمال بین فشار نسبی کربن دی‌اکسید هوای بازدمی وفشار نسبی کربن دی‌اکسید در خون شریانی تفاوت اندکی وجود دارد اما در شرایطی مانند بیمارهای ریه و یا نارسایی قلبی این تفاوت به بیش از kPa ۱ (کیلو پاسکال) می‌رسد.

چه زمانی کاپنوگرافی صورت می گیرد؟

استفاده تشخیصی

کاپنوگرافی اطلاعات کافی در مورد تولید CO2، خونرسانی ریه، تهویه کیسه هوایی، الگوی تنفسی و میزان حذف CO2 از سیستم تنفسی حین بیهوشی را نشان می‌دهد.

استفاده در بیهوشی

در طی بیهوشی بین بیمار و دستگاه بیهوشی یک اثر متقابل وجود دارد. معمولاً ارتباط حیاتی بین دو جز شامل لوله تراشه یا ماسک و کربن دی‌اکسید برقرار است که معمولاً توسط این وسیله کنترل و مانیتور می‌شود. کاپنوگرافی به طور مستقیم منعکس کننده میزان حذف CO2 از جریان خون توسط ریه درحین بیهوشی می‌باشد و به طور غیر مستقیم بیان کننده میزان تولید CO2 توسط بافت و جریان خون ریه می‌باشد.

آنچه که باید در رابطه با کاپنوگراف و نحوه استفاده از آن بدانید

کاپنومتر ها ابزار هایی برای اندازه گیری میزان کربن دی اکسید در هوای بازدمی هستند. این ابزار میزان اکسیژن مصرف شده توسط بدن را مورد بررسی قرار می دهند و حجم کربن دی اکسید باقی مانده را مورد اندازه گیری قرار می دهند. این بررسی اطلاعات بسیار مهمی را در اختیار پزشک معالج قرار می دهد که با استفاده از آن می تواند وضعیت عمومی بیمار را مورد بررسی قرار دهد.

کاربرد آنها در مراقبت پیش بیمارستانی ، به ویژه برای ارزیابی جای گیری صحیح لوله داخل نای به طور قابل توجهی افزایش یافته است.

عدم وجود دی اکسید کربن در هوای بازدمی قویاً نشان می دهد که لوله در مری قرار گرفته است ؛ وجود دی اکسید کربن ، جای گیری صحیح لوله داخل نای را نشان می دهد. کاپنوگرافی می تواند برای حصول اطمینان از محل صحیح لوله به دنبال قرار دادن آن در داخل نای و برای کنترل محل لوله در طی تهویه و CPR به کار برده شود.

در زمان احیاء قلبی ریوی وجود دی اکسید کربن در بازدم علاوه بر تایید محل صحیح قرارگیری لوله داخل نای ، کفایت ماساژ و کفایت گردش خون ریوی و سیستمیک را نشان می دهد.

کاپنومترها به صورت وسایل سنجش یک بار مصرف با کمک رنگ ها (در مقایسه با رنگ های استاندارد) یا به صورت مانیتورهای الکترونیکی در دسترس هستند.

این وسایل در امتداد یا در کنار لوله داخل نای و وسیله تهویه متصل می شوند. تغییر رنگ در وسیله سنجش یک بار مصرف یا نوعی نور در مانیتور الکترونیکی جای گیری صحیح لوله را تأیید می کند. در وسیله سنجش یک بار مصرف ، محتوای کم CO2 در هوای دمی باعث ارغوانی شدن وسیله می شود. در حالی که محتوای بالاتر CO2 در هوای بازدمی آن را زرد رنگ می کند. در حال حاضربرخی از انواع الکترونیکی ، پالس اکسی متری ، میزان ETCO2 ، فشارخون ، سرعت نبض ، سرعت تنفس ، و درجه حرارت بدن را دریک دستگاه واحد نشان می دهند.

کاپنوگرافی به طور فزاینده ای برای ارزیابی بیماران بدون لوله تراشه نای نیز به کار می رود. این کار می تواند اطلاعات مهمی را در رابطه با وضعیت بیمار ، به ویژه در مورد بیماری ناشی از اسپاسم برونش (آسم ، COPD) فراهم کند ، یعنی می تواند در مراحل اولیه مشخص کند که وضعیت تنفسی بیمار در حال تغییر است یا نه. همچنین ، کاپنوگرافی می تواند وضعیت خونرسانی را کنترل کرده و به صورت زودرس شوک قریب الوقوع را اطلاع دهد.

مزایای استفاده از کاپنوگراف

• کمک به ارزیابی مشکلات تنفسی
• غیر تهاجمی بودن
• سرعت بالا در اندازه‌گیری
• فراهم آوردن اندازه‌گیری مداوم
• کم‌حجم و کوچک بودن

معایب کاپنوگراف

• ترشح و رطوبت باعث از کارافتادن حسگرها می‌شود.
• در مواردی که در بیمار دارای لوله نای است؛ استفاده از آن مشکل می‌باشد.
• پاسخ کند نسبت به تغییرات سطح دی‌اکسیدکربن.

آشنایی با دستگاه کراتومتر

اتورفرکتومتر (Autorefractor) یا کراتومتر (Keratometer) وسیله‌ای برای قرینه سنجی چشم است.

همچنین کراتومتر، که به عنوان یک چشم سنج (افتالومتر) نیز شناخته می‌شود. وسیله‌ای برای تشخیص و اندازه گیری انحنای سطح قدامی قرنیه است که برای ارزیابی میزان و محور آستیگماتیسم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فیزیک عملکرد دستگاه

کـراتـومـتـرهای امـروزی از سنـسـورهای نوری و تـکنولـوژی کامپیوتـری بـرای انـدازه گیـری تطبیـق و کنتراست قرنیه در برابر مقدارهای از قبل تعیین شده استفاده می کنند. مقدارهای تعیین شده توسط کراتومتر ، مقدارهای "کراتومتریک" نامیده می شوند و متخصصان حفاظت از چشم را قادر می سازند که وجود و درجه آستیگماتیسم را تعیین کنند. دو نوع آستیگماتیسم وجود دارد: رایج ترین آن بد شکلی قرنیه است اما گاهی عدسی که در پشت قرنیه است نیز می تواند بد شکل شود. یک قرنیه طبیعی کروی است ولی در نمونه های آستیگماتیسم ، قرنیه دوک مانند است. کراتومتر در درجات (زوایای) متفاوت قرنیه را اندازه گیری کرده و به تعیین یک نسخه اصلاح کننده مناسب ، درجه اصلاح و اینکه عدسی های مقعر و محدب نیازمند بازگرداندن دید به یک سطح قابل قبول هستند ، کمک می کند. همچنین یک کراتومتر بارها در پروسه های خاص عمل جراحی ، برای کمک به جراح چشم استفاده می شود. استفاده کننده کراتومتر یک چراغ LED به عنوان نقطه کانونی برای مریض و انکسار زوایا (منتها درجات) مناسب ، آماده می کند که جراح را قادر می سازد در طی آب مروارید و دیگر جراحی های اصلاحی چشم ، برش های دقیقی ایجاد کند. همانگونه که کراتومتر با تکنولوژی تکامل می یابد ، سایر ابزارها و جریاناتی که جهت حفاظت از چشم انجام می شود نیز توسعه می یابد. امروزه نه تنها بـرای متخصصـان حفـاظـت از چشـم تعییـن دلیل اصلی مشکلات بینایی امکان پذیر نیست ، بلکه تصحیح بسیاری از شرایط مؤثر بر سلامت بینایی و چشم از طریق جراحی نیز امکان پذیر نیست. یک کراتومتر روابطی را بین اندازه شیء (O) ، تصویر شیء (I) ، فاصله بین سطح انعکاسی و شیء (d) و شعاع سطح انعکاسی (R) به کار می برد. اگر سه تا از این متغیرها معلوم باشند (یا ثابت باشند) ، چهارمی با استفاده از رابطه dI/O2=R به دست می آید. روش های مجزایی برای تعیین R وجود دارد. کراتومترهای نوع ژاوال-شیتز اندازه تصویر ثابتی دارند که معمولا در آن ها دو حالت دیده می شود ، در حالی که کراتومترهای بوش اند لومب اندازه تصویر ثابت و در عین حال یک حالتی دارند.

برای تنظیمات این دستگاه می توان از صفحه مـانـیـتـور بـه صـورت لـمـسـی اسـتـفـاده کـرد. این دسـتگاه دارای قابلیت تنظیم و اندازه گیری به صـورت خودکـار اسـت. اطـلاعات فـنی ایـن دستگاه شامل موارد زیر است:

بدنه اصلی:
محدوده حرکت هد اندازه گیری: بالا-پایین 45 میلی متر ، چپ-راست 88 میلی متر ، عقب-جلو 40 میلی متر
محدوده حرکتی: 70 میلی متر
صفحه مانیتور: LCD 5/7 اینچ
وزن: 18 کیلوگرم
ولتاژ: VAC 100-140
فرکانس: Hz 60-50
توان مصرفی: 85 تا 110 VA
دمای محیط برای اندازه گیری: 40-10 درجه سانتی گراد
رطوبت: %75-%30
منبع نور: LED با طول موج 880 نانومتر

روش کار

روش کار

عدسی چشمی را تنظیم کنید:

این مرحله را فراموش نکنید. اگر عدسی چشم را تنظیم نکنید، ممکن است فکر کنید که کراتومتر شما تنظیم نشده است.

در صورتی که تنظیم شده است.

مرحله 1

یک ورق کاغذ سفید را روی قسمت پشت کراتومتر قرار دهید.

پس زمینه سفید هنگام مشاهده از طریق عدسی چشمی ، برجستگی ها و نکات قابل توجه را با علامت متقاطع به خوبی مشخص می‌کند.

مرحله 2

دستگاه را روشن کنید.

مرحله 3

عدسی چشمی را کاملاً خلاف جهت عقربه‌های ساعت بچرخانید.

متوجه خواهید شد که نشانه‌های تقاطع (علامت ضربدر) تار خواهند شد و در نتیجه عدم تطابق به وجود می‌آید.

مرحله 4

در حالی که هر دو چشم را باز نگه داشته اید، عدسی چشمی را در جهت عقربه‌های ساعت (به علاوه) بچرخانید تا زمانی که علائم تقاطع (ضربدرها) به وضوح کامل برسد، سپس دست نگه دارید.اکنون دستگاه کراتومتربه دلیل ناسازبینی شما تنظیم شده است. به عبارت دیگر می توان روش کار با آن را به صورت زیر بیان نمود:

1)(Manual) کراتومتری دستی:

در این روش ، ۴ نقطه بر روی دو نصف النهار ارتوگونال ، به فاصله ۳ تا ۴ میلی متر از قسمت پاراسنترال قرنیه اندازه گیری می شوند. هرچه انحنای قرنیه پس از اصلاح نزدیک بینی، کم تر شود؛ فاصله ۲ نقطه بیش تر می شود ۳. در موارد بعد از کراتوتومی کراتومتر معمو ً لا ناحیه پاراسنترال یعنی خارج از ،(RK) شعاعی را اندازه گیری می نماید که این ناحیه معمو ً لا Knee محدوده است. یکی از مشکلات در استفاده از کراتومتر (steep) پرشیب دستی این است که ۴ نقطه پ اراسنترال را اندازه گیری می کند که نماینده نواحی مرکزی قرنیه هستند . این مساله در قرنیه های می باشند (prolate) طبیعی که عمل نشده اند و مختصر پرولیت (در مرکز ، پرشیب هستند و به طرف محیط ، مسطح می شوند ) صادق است و دامنه تغییرات قدرت در این ۴ نقطه کم است . در حالی که در قرنیه هایی که تحت جراحی قرار گرفته اند؛ قرنیه تغییر می کند و تغییر دامنه (asphericity) آسفریسیته قدرت در ۴ میلی متر مرکزی قرنیه، زیاد می شود. جراحی های اصلاح نزدیک بینی، موجب مسطح شدن قرنیه (oblate) در مرکز می شوند و شکل آن را از پرولیت به اوبلیت تغییر می دهند ولی روش های اصلاح دوربینی، مرکز قرنیه را پرشیب تر می کنند و قرنیه ، بیش تر پرولیت می شود. بنابراین در مواردی که اصلاح نزدیک بینی صورت گرفته است ؛ کراتومتر ، بیش تر محیط قرنیه را اندازه گیری می نماید و به همین جهت ، نواحی پرشیب تر اندازه گیری می شوند و در نتیجه بیش تخمینی قدرت قرنیه روی می دهد. در قرنیه هایی که (overestimation) مرکز آن ها بر اثر عمل رفرکتیو ، پرشیب شده است ؛ نواحی محیطی که مسطح ترند، اندازه گیری می شوند و در نتیجه قدرت قرنیه کم تر از واقع محاسبه می شود ۵و ۴ (تصویر ۱). بیش تخمینی قدرت (underestimation) کراتومتری و در نتیجه ، کم تخمینی به میزان اختلاف رفرکشن قبل و پس از عمل و میزان ،IOL بستگی ablative نزدیک بینی اصلاح شده توسط اعمال رفرکتیو دارد. کراتومتری دستی میزان مسطح شدگی قرنیه را حدود ۲۵ و همکاران ۶ Hamed . درصد کم تر از میزان واقعی نشان می دهد ۵ ،Eyesys معتقدند که در صورت استفاده از کراتومتری با دستگاه ۱۵ درصد و در صورت استفاده از کراتومتر معمولی، ۲۴ درصد از کل رفرکشن اصلاح شده، از آن کم شود. لازم به ذکر است در قرار گرفته اند؛ کراتومتری در طول RK چشم هایی که تحت عمل شبانه روز تغییر می کند و بهتر است کراتومتری صبح یا اوایل روز انجام شود زیرا در عصر و شب، قرنیه پرشیب تر می شود.

مشکل دیگر در استفاده از کراتومتر دستی، تغییر دراندکس طبیعی رفرکشن قرنیه است که در چش مهایی که قرار گرفته اند؛ بیش تر مشاهده ablative تحت جراح یهای می شود. در قرنیه عادی، برای محاسبه قدرت قرنیه، از 1 استفاده می شود ولی در / اندکس رفرکشن ۳۳۷۵ چشم هایی که تحت جراحی ابلیشنی قرار گرفته اند؛ به علت یکسان نبودن اندکس در لایه های مختلف، اندکس 1 کم تر می شود. جهت توجیه این پدیده / رفرکشن از ۳۳۷۵ سه دلیل آورده شده است: ( ۱) برداشتن بافت قرنیه، رابطه بین سطح قدامی و خلفی قرنیه را تغییر م یدهد. ( ۲) تغییر در ضخامت قرنیه، موجب تغییر اندکس رفرکشن م یشود زیرا لایه های مختلف قرنیه دارای اندکس های متفاوت می باشند و ( ۳) ممکن است تغییر در انحنای خلفی قرنیه ایجاد شود که موجب تغییر قدرت قرنیه م یشود ۵. بنابراین استفاده از کراتومتر دستی جهت تعیین قدرت قرنیه پس از اعمال رفرکتیو، از صحت بالایی برخوردار نم یباشد.

2)(Automated) کراتومترهای خودکار:

صحت کراتومترهای خودکار در چشم های عادی برابر با کراتومتر دستی است و در موارد پس از جراحی های رفرکتیو،کم تر ازتنها در صورتی که(optical zone) OZ ۳ میلی متر باشد(پس از RK) نسبت به کراتومتر دستی مزیت دارد زیرا در این روش,منطقه ای به اندازه 2/6 میلی متر اندازه گیری میشود.

کراتومترهای ژاوال-شیتز

کراتومتر ژاوال- شیتز یک دستگاه دو وضعیتی است در آن یک تصویر ثابت با اندازه دو برابر و اندازه شیء قابل تنظیم برای تعیین شعاع انحنا سطح انعکاسی به کار می رود. برای این منظور از دو مایر روشن استفاده می شود. یکی از آن ها یک چهارگوش قرمز و دیگری به صورت طرحی از یک پلکان سبز رنگ است که در کناره های دستگاه در فاصله ثابتی از چشم تنظیم می شوند. با حرکت دادن مایرها در طول مسیر ریل مانند و تغییر فاصله بین آن دو می توان اندازه تصویر را تنظیم کرد. به واسطه یک منشور ولاستون که باعث می شود هر یک از تصاویر کناری با هم در یک ردیف (سطح) قرار گیرند ، تصویر منعکس شده دو برابر می شود. هر نوع حرکتی از چشم می تواند تصویر را به همان بزرگی و راستا جا به جا کند.

کراتومترهای بوش اند لومب

کـراتـومتـر بـوش اند لـومب ، کراتومتری تک حالتی است که بر مبنای تفاسیری از ترکیب های دیوپتری می دهد کار می کند. این نوع با کراتومترهای ژاوال-شیتز در این که اندازه شیء ثابت ولی اندازه تصویر متغیر است ، تفاوت دارند. در این کراتومترها پرتوهای منعکس شده از میان صفحه ای با چهار روزنه که دو تای آن ها برای فوکوس کردن مایرها در فاصله کانونی تلسکوپ دستگاه و دو تای دیگر برای ترکیب منشور دو تایی به کار می روند ، عبور می کنند. ایـن وسیله بر مبنای طراحی های هلمولتز که منشورها در یک ردیف به صورت عمودی و افقی حرکت می کنند ، پایه گذاری شده است که این خود باعث ایجاد دو تصویر قابل تنظیم ، یکی در بالا و دیگری در سمت چپ تصویر اصلی می شود. با تنظیم کردن فاصله بین آی پیس و منشور می توان قدرت مؤثر این منشورها را تغییر داد. وقتی که این فاصله کاهش یابد ، قدرت مؤثر منشوری نیز کاهش می یابد و این خود باعث کاهش اندازه تصویر در طول مسیر نسبی منشور می شود. حرکت دوباره می تواند تصویر را به حالت اولیه اش نزدیکتر کند. افزایش فاصله میان آی پیس و منشور باعث افزایش قدرت منشوری می شود. چون در هر ستونی که با دیگری تنظیم می شود دو منشور وجود دارد ، قدرت در محورهای بزرگ و کوچک می تواند به طور مستقل و بدون تنظیم موقعیت و جهت دستگاه اندازه گیری شود. کراتومترهای بوش اند لومب برای تبدیل اندازه های به دست آمده از سطح قرنیه به مقدار دیوپتری ، فرمول عمومی عدسی ها را به کار می برند و n را 1/335 فرض می کنند. این مقدار فرضی دربردارنده بخشی کوچک ولی در عین حال مهم از قدرت منفی سطح خلفی قرنیه است که این فرمول هم باعث خواندن قدرت انکساری (بر حسب دیوپتر) و هم شعاع انحنا (بر حسب میلیمتر) می شود.

اقدامات پیشگیرانه

وقتی استفاده نمیکنید، برق را خاموش کنید و تجهیزات را تحت پوشش قرار دهید. گاهی اوقات هنگامی که برق روشن می شود، نور ممکن است وجود نداشته باشد.

لامپ ممکن است "قطع شود" یا ممکن است در سیستم الکتریکی خطا وجود داشته باشد. برای این مشکل,روش ارایه شده برای slit lamp توصیف شده است ممکن است دنبال شود.علاوه بر تمیز نگه داشتن وسیله، سایر کارهای تعمیر و نگهداری مهم، روانکاری تمام اجزای متحرک است تا حرکت تمام دستگیره ها صاف باشد.

گرد و غبار و لکه بر روی تجهیزات، از جمله قطعات نوری و سطوح خارجی را حذف کنید.

گردوغبار:در صورت استفاده نکردن، تمام وسایل باید تحت پوشش گرد و غبار مناسب نگهداری شوند.ابزارهای کوچک که با جعبه های ذخیره سازی یا پوشش گرد و غبار تهیه می شوند نیز باید در جعبه ها یا تحت پوشش گرد و غبار در هنگام استفاده نباشد.نگهداری یک فضای سبز خوب در اطراف یک بیمارستان و داشتن پرده برای درب ها و پنجره ها در حفظ سطح گرد و غبار کمک می کند.نگه داشتن کف، مبلمان و وسایل, عاری از گرد و غبار کمک می کند به تجمع کمتر گرد و غبار در ابزار کمک میکند.

لکه:علاوه بر گرد و غبار، کاربرانی که باابزار کارمیکنند اثر انگشتشان برروی دستگاهها باقی میماند .اثر انگشت عمدتا دارای رطوبت عرق و بعضی از مواد چرب است که لکه ها را بر روی ابزار می گذارد.لکه ها همچنین از طریق ریختن دارو، سایر مایعات و تخلیه از بیماران ایجاد می شود.هر دو گرد و غبار و لکه پس از تمیز کردن مرتب, تمیز می شوند.لکه های قدیمی معمولا برای حذف سخت است و می توانند بر عملکرد یک ابزار تأثیر بگذارند.بعضی از لکه ها نیز ممکن است منبع عفونت باشند.لکه های آلی و مواد آلی در گرد و غبار نیز ممکن است در رشد قارچ کمک کنند.گرد و غبار و لکه های روی ابزار می تواند به طور معمول با یک پارچه مرطوب پاک شود و این باید هر روزه انجام شود،معمولا این کار در پایان روز مناسب است.[هر گونه لکه عفونی ممکن است به عنوان در تنومتر نقاط مراقبت پس از هر استفاده می شود.]پارچه ممکن است به آرامی با آب و یا محلول صابون نور خنثی شود.محلول آب یا صابون نباید به طور مستقیم بر روی دستگاه اسپری شود.نیروی اسپری ممکن است قطره های آب را به داخل تجهیزات هدایت کند که باعث زود زنگ زدن آنها میشود.

این روش ساده برای برداشتن گرد و غبار از روی اجزای تجهیزات دقیق تطبیق نگردیده است.

گرد و غبار / لکه بر روی اجزای نوری:

تقریبا تمام ابزارهایی که در بیمارستان چشم پزشکی استفاده می شود دارای اجزای نوری مانند صفحات شیشه ای، لنزها، آینه ها، منشورها و غیره هستند.آنها سطح بسیار صاف و برخی از آنها ممکن است برخی از پوشش های خاص بر روی سطح خود را به دلایل خاصی داشته باشد.از این رو باید در از بین بردن گرد و غبار و لکه بر روی اجزای نوری استفاده شود.اگر با یک پارچه پاک شود، ذرات گرد و خاک (شن و ماسه) ممکن است یک سطح دائمی روی سطح اجزای نوری را خنثی کنند، در نتیجه پراکندگی ناخواسته نور و کاهش کیفیت تصویر نهایی دیده می شود.برای جلوگیری از این، ابتدا باید تلاش کنید که گرد و غبار راپاک کنید.سیلندرهای بادی کوچک برای این منظور در دسترس است.با این وجود، به علت گاز فرئون موجود در آنها، نور را حس می کنند.اگر ذرات گرد و غبار به سطح برسند، ممکن است یک برس موی تمیز شوی ,برای حذف گرد و غبار مورد استفاده قرار گیرد.برای پاک کردن لکه ها، یک ساب پنبه پوشیده شده در آب مقطر یا مواد شوینده ملایم یا الکل می تواند برای پاک کردن لکه های رنگی استفاده شود.سواب باید به صورت دایره ای از مرکز شروع شود و به سمت مارپیچ به سمت لبه حرکت کند(شکل 1).این است که هر بار با استفاده از یک سواب تازه تکرار شود تا لکه های دیگر در هر زاویه ای از مشاهدات تحت نور روشن قابل مشاهده نیست.فشار بر روی اپتیک باید به اندازه کافی برای حذف لکه ها باشد.فشار بیش از حد باید اجتناب شود. به زودی فشار بیش از حد پوشش را از بین می برد و سطح نوری ممکن است "پوشیده" از پوشش و از دست دادن خاصیت خود را از دست بدهد.هر پنبه ای که بر روی آن قرار دارد، باید با دمیدن یا استفاده از برس موی تمیز شسته شود.برای عناصر نوری مستطیلی یا مربع، سواب باید همیشه در یک جهت حرکت کند(شکل 2).

• قارچ بر روی اجزای نوری:

گاهی اوقات قارچها بر روی اجزای نوری ابزارها رشد می کنند.قارچ را می توان مانند لکه در مراحل اولیه رشد آن در اپتیک حذف کرد.اگر رشد قارچ در ریشه های عمیق باشد، بسیار دشوار است. هر گونه تلاش برای حذف قارچ در آن مرحله به اجزای اپتیکی صدمه میزند.اغلب تنها گزینه جایگزین اجزای اپتیک است.از این رو اولین گام در مراقبت از یک ابزار علیه قارچ ها جلوگیری از رشد آن است.این را می توان با خشک نگه داشتن دستگاه به دست آورد ، درحالیکه رطوبت به رشد قارچ کمک می کند.رطوبت نسبی کمتر از 60٪ پیشنهاد شده است.کیسه کوچک از عامل خشک کننده مانند ژل سیلیکا که در داخل دستگاه نگهداری می شود، کمک می کند تا خشک کردن دستگاه را حفظ کنید.هنگامی که یک تجهیزات در یک اتاق تهویه مطبوع قرار نداشته باشد، اتاق باید به خوبی تهویه شود زیرا تهویه در حفظ سطح رطوبت پایین کمک میکند.هنگامی که کف زیر وسیله شستشو می شود و اگر این منطقه احتمالا برای مدت زمان طولانی مرطوب باقی بماند، دستگاه باید به محل خشک منتقل شود و تنها پس از خشک شدن محل آن وارد شود.در مکان های مرطوب مانند شهرهای ساحلی، می توان رطوبت اطراف تجهیزات را با گرم نگه داشتن آن حفظ کرد. لامپ رشته الکتریکی (60 تا 100 وات) که در بالای دستگاه قرار می گیرد، حرارت لازم را فراهم می کند. اگر یک منطقه باران فصلی باشد، در انتهای فصل موسمی تمیزی خوب از تمام اپتیک ها، هر قارچ را در مرحله اولیه رشد حذف می کند.